Z głębokim żalem zawiadamiamy, że 5 lutego odszedł Dr Mieczysław Buczkowski, wieloletni przyjaciel Towarzystwa Pomocy Dzieciom i Młodzieży z Cukrzycą, znakomity lekarz, Powstaniec Warszawski i dobry Człowiek.
Dr Mieczysław Buczkowski wraz z małżonką prof. Ewą Otto-Buczkowską od wielu lat wspierał działalność Towarzystwa Pomocy Dzieciom i Młodzieży z Cukrzycą.
Dr Mieczysław Buczkowski, ps. „Buk” to jeden z najstarszych, żyjących Powstańców Warszawskich, żołnierz II Obwodu Żywiciel (Żoliborz) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej. W czasie Powstania młodszy lekarz w szpitalu nr 100 – klasztor ss. Zmartwychwstanek, ul. Krasińskiego 31.
W lipcu 2022 roku Dr Mieczysław Buczkowski został odznaczony Krzyżem Oficerskim Odrodzenia Polski. To jedno z najwyższych odznaczeń państwowych w Polsce. – zobacz Dr Mieczysław Buczkowski odznaczony Krzyżem Orderu Odrodzenia Polski
W jednym z ostatnich wywiadów z okazji 100-nych urodzin powiedział: Wydaje mi się, że jakoś tego życia nie zmarnowałem, co mogłem to robiłem….
Doktor Mieczysław Buczkowski urodził się (ur. 13.04.1923) w Białymstoku. Do szkoły uczęszczał w Kaliszu a następnie w Warszawie, do Gimnazjum i Liceum im. Księcia Józefa Poniatowskiego, gdzie w roku 1940 uzyskał świadectwo dojrzałości i rozpoczął naukę na tajnych kompletach w Warszawie (Prywatna Szkoła Zawodowa dla Pomocniczego Personelu Sanitarnego Doc. Jana Zaorskiego, Wydział Lekarski Tajnego Uniwersytetu Ziem Zachodnich i Uniwersytetu Warszawskiego). W tym czasie pracował w Szpitalu Dzieciątka Jezus oraz w Szpitalu Ujazdowskim.
Po zakończeniu wojny kontynuował studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie 19 grudnia 1947r uzyskał dyplom lekarza. Rozpoczął pracę na Oddziale Chorób Wewnętrznych Szpitala Ubezpieczalni Społecznej w Zabrzu pod kierunkiem Prof. Witolda Zahorskiego. W roku 1949 powołany został do służby wojskowej. W czasie pobytu w wojsku ukończył specjalizację z chorób wewnętrznych oraz organizacji służby zdrowia. W tym czasie pracował między innymi jako wykładowca na Akademii Medycznej w Łodzi.
W 1957 po wyjściu z wojska, rozpoczął ponownie pracę pod kierunkiem Prof. Witolda Zahorskiego w Klinice Chorób Wewnętrznych Śląskiej Akademii Medycznej w Zabrzu, gdzie w roku 1963 obronił pracę doktorską i na stanowisku adiunkta pracował do chwili objęcia ordynatury Oddziału Chorób Wewnętrznych Szpitala Miejskiego nr 1 w Gliwicach w roku 1969. Równolegle z pracą w Klinice pracował na stanowisku pomocniczego pracownika nauki w Instytucie Medycyny Pracy w Zabrzu a następnie, w latach 1967-1968, pełnił obowiązki dyrektora ds. lecznictwa Wojewódzkiej Poradni Wielospecjalistycznej. Równolegle z obowiązkami Ordynatora Oddziału pracował jako biegły przy Okręgowym Sądzie Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach.
Pełnił również obowiązki Dyrektora Naczelnego Szpitala Miejskiego nr 1 w Gliwicach a następnie funkcję dyrektora ZOZ w Gliwicach. Obowiązki ordynatora Oddziału pełnił do czerwca 1991r. W czasie swej długoletniej pracy doktor M. Buczkowski był wychowawcą wielu młodych lekarzy. Pod jego kierunkiem specjalizację w zakresie medycyny wewnętrznej zdobyło 32 internistów. W kierowanym przez niego Oddziale powstał jeden z pierwszych, mieszczących się w ośrodkach pozaklinicznych, Oddział Intensywnego Nadzoru Kardiologicznego a następnie Oddział Dializ Pozaustrojowych. Jest autorem lub współautorem 22 opublikowanych prac naukowych.
